کجای اين خاکی؟
شايد بيهوده ترا در خاک می جويم.
آری! يقيناً رسته ای.
می دانم که رستن، شرط يافتن توست،
اما شرط رستن من،
شايد، قطره اشکی باشد،
از نرگس تو، در فراق من،
که تن خشکيده ام را، جانی دوباره بخشد!
- نوزدهم اردیبهشت 1384 - وحیدالدین
|
| تبليغات | X |
