جامه ای سرخ، پرچمی سبز..
هله عاشقان بشارت ، که نماند این جدایی / برسد به یار دلدار ، بکند خدا خدایی
با " آنکه یافت می نشود" ! :
مدتهاست که می گردم؛
تنها؛
به دنبال نگاهی آشنا؛
پرفروغ؛
نگران!
به دنبال صدایی آرام؛
مطمئن!
به دنبال دلی فرخنده از نور!
تبسمی از شرم و نجابت!
نگو بیهوده می گردم!
که او را من یافته ام!!
لیک،
خود را به غفلت می زنم؛
تا او نیز، بیابد مرا!
تا من نیز او را بیابم،
دوباره..
تا دهه ی وحدت..!!
به دعوت هم بازی عزیز، ولیمه * ؛
و تهدید برادر افشاگر!، مهدی ** :
پیش از آغاز؛
خرده از خود؛
که بازیگری بازیگوشم و تن به قواعد بازی نمی دهم..!
و گله از بازی؛
که آرمان، بازیچه شده..
آرزو(ها)!
متاسفانه،
تنها آرزوی اکنونم را،
واژه ای دستمالی شده، فاسد شده، و تهی شده از معنا حامل ست،
و آن، نماندن *** ست..
در حال تکمیل...
باقی این غزل را ای مطرب ظریف
زین سان همی شمار که زین سانم آرزوست!
* سلااااااااااااااااام ابوذر عزیز
به بازی ارزو ها دعوتت کردم
نگی نه هاااااااااااااااااا؟
منتظرتم
ادت کردم با اجازه
بهاره (چهارشنبه 5 اردیبهشت1386 ساعت: 11:48 )
** "اوهوی تا دو روزه دیگه بلاگو آپ می کنی یا رازتو ؟!!!! افشا می کنم تو درو همساده!!! جدی گفتما..." (شنبه 10 آذر1386 ساعت: 23:39 )
"باور کن اگه نکردم اینکارو لبتابم پیشم نبود ..تا جمعه وقت داری..راس ساعت 12 بامداد روز شنبه اگه به روز نباشى ، آفشاگری می کنم..شوخی ندارم..." (سه شنبه 13 آذر1386 ساعت: 22:17 )
"تو چند ساعت بیشتر وقت نداری...." (جمعه 16 آذر1386 ساعت: 21:32 )
***
